สงครามกระทบห่วงโซ่อุปทานวัตถุดิบ ถุงพลาสติก กล่องข้าวขาดตลาด
สงครามในตะวันออกกลางส่งผลกระทบต่อห่วงโซ่อุปทานวัตถุดิบปิโตรเคมี ทำให้ธุรกิจอาหารและค้าปลีกในไต้หวันเริ่มประสบปัญหาขาดแคลนถุงพลาสติกและกล่องข้าว ผู้ประกอบการบางรายประกาศงดให้บริการถุง ขณะที่ร้านดอกไม้ลดการใช้บรรจุภัณฑ์พลาสติกลง คณะกรรมการรักษาความเป็นธรรมทางการค้าไต้หวันระบุว่า หากพบการกักตุนสินค้าหรือจับมือกันฮั้วราคา จะถือว่ามีความผิดตามกฎหมาย ซึ่งขณะนี้เจ้าหน้าที่กำลังเร่งตรวจสอบและรวบรวมหลักฐาน
ราคาถุงพลาสติกพุ่งขึ้นหลายเท่าตัว ร้านเบเกอรี่เลิกแจกถุงฟรี
หน้าร้านเบเกอรี่แห่งหนึ่งติดประกาศว่า “ไม่แจกถุงพลาสติกฟรี” เดิมทีร้านนี้สั่งทำถุงที่มีโลโก้ของตัวเอง แต่ตอนนี้ต้นทุนพุ่งขึ้นหลายเท่า ร้านค้าย่อยแบกรับภาระไม่ไหว
==หวังยวิ่นจู // เจ้าของร้านเบเกอรี่==
ขนมปังทุกชิ้นต้องห่อแบบนี้
ลองคิดดูว่าเราขายวันละกี่ชิ้น
อย่างน้อยก็เป็นร้อย
ถ้าต้องไปหาถุงกระดาษมาใช้แทน
ต้นทุนก็จะสูงขึ้นแน่นอน
ร้านค้าขนาดเล็กประหยัดต้นทุน หันมาส่งเสริมให้ลูกค้าใช้ “กล่องรักษ์โลก”
ผู้ประกอบการไม่เพียงต้องรับภาระต้นทุนที่เพิ่มขึ้น แต่หากหาถุงพลาสติกไม่ได้ สินค้าบางอย่างอาจขายไม่ได้เลย จึงต้องแนะนำให้ลูกค้าใช้ภาชนะรักษ์โลกแทน นอกจากนี้ ร้านดอกไม้ก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน ถุงพลาสติกที่ใช้ห่อดอกไม้ ราคาขึ้น 20–30%
กล่องอาหารกระดาษก็ขึ้นราคา คาดขึ้นราคาตามเป็นลูกโซ่
ผลกระทบจากสงครามในตะวันออกกลางยังคงขยายวงกว้าง ไม่ใช่แค่พลาสติก แม้แต่ร้านอาหารก็สะท้อนว่า กล่องกระดาษใส่อาหารก็ขึ้นราคาตามไปด้วย กังวลว่าอาจเกิด “การขึ้นราคาต่อเนื่องเป็นลูกโซ่” ทำให้ต้นทุนและราคาสินค้าสูงขึ้นและยากจะลดลงเหมือนเดิม
==หลัวซู่กุ้ย // เจ้าของร้านอาหาร==
กล่องกระดาษตอนนี้ก็แพงขึ้นเล็กน้อย
ถ้าบรรจุภัณฑ์ขึ้นราคาทั้งหมด ปริมาณที่เราใช้
สั่งของแต่ละครั้งก็ต้องจ่ายเพิ่มอย่างน้อยประมาณ 3,000 กว่าเหรียญไต้หวัน
==อู๋ต้าเยิ่น // ผอ.ศูนย์เศรษฐกิจไต้หวัน ม.จงยัง==
ต้นทุนของเยื่อกระดาษอาจไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก
แต่ปัจจัยหลักคือ “ต้นทุนเชื้อเพลิง” ซึ่งก็คือ “ต้นทุนพลังงาน”
นักวิชาการชี้ ควรจับตา “ต้นทุนพลังงาน” ลดความแตกตื่นในตลาด
นักวิชาการวิเคราะห์ว่า ปัญหาหลักที่หลายอุตสาหกรรมต้องเผชิญคือ ต้นทุนพลังงานที่เพิ่มขึ้น ซึ่งต้องจับตาความผันผวนด้านพลังงาน และลดความตื่นตระหนกของตลาด
ผู้ผลิตลดกำลังผลิต เกาหลีใต้แห่ตุนถุงขยะ
ไม่ใช่แค่ไต้หวัน เกาหลีใต้ก็เผชิญสถานการณ์คล้ายกัน เนื่องจากวัตถุดิบ “แนฟทา (Naphtha)” ที่ใช้ผลิตพลาสติกนำเข้าได้ยาก กำลังการผลิตเหลือเพียง 20–30% ของปกติ ประชาชนจึงเริ่มแห่ซื้อถุงขยะพลาสติก รวมถึงสินค้าอย่างบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ที่ใช้บรรจุภัณฑ์พลาสติกจำนวนมาก ก็ถูกกว้านซื้อเช่นกัน
