แม่เชิดเงินสงเคราะห์หนี พ่อไม่ไยดี พี่ๆ แบกภาระหาเงินเลี้ยง 8 ชีวิต

สามี-ภรรยา มีลูก 13 คน แม่เชิดเงินหนี พ่อไม่ไยดี

ประตูผุพัง ห้องน้ำสกปรกเลอะเทอะดูไม่ได้ ในครัวมีถ้วยชามกองพะเนินส่งกลิ่นเหม็น ในห้องแคบๆ ขนาดประมาณ 13 ตารางเมตร ในตำบลหูซี เมืองเผิงหู เป็นที่พักของเด็กๆ ถึง 8 ชีวิต หลังสองสามีภรรยาในหมู่บ้านเจียนซานให้กำเนิดบุตรรวม 13 คน และผู้เป็นแม่ได้หนีออกจากบ้านไปเมื่อ 8 เดือนก่อน แถมยังแอบเชิดบัญชีเงินสงเคราะห์ของลูกๆ ไปด้วย ขณะที่ผู้เป็นพ่อก็ละเลยไม่สนใจไยดี ทำให้พี่ชายและพี่สาวที่เพิ่งบรรลุนิติภาวะต้องออกไปรับจ้างทำงาน เพื่อหาเงินมาจุนเจือน้องๆ 8 คน

==เพื่อนบ้าน==
พากเราและจิตอาสาเป็นคนทำความสะอาด
ผู้ใหญ่บ้าน พาพวกเรามาช่วยทำความสะอาด

พ่อแม่ทิ้งเด็ก 8 คน สังคมฉุนเทศบาลไม่ดูแล อ้าง "ยังไม่เข้าเกณฑ์คุ้มครอง"

สังคมเกิดข้อกังขาว่า เหตุใดเทศบาลเมืองเผิงหูจึงไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ และอ้างว่าครอบครัวนี้ยังไม่เข้าเกณฑ์ต้องได้รับความคุ้มครอง ทั้งที่พ่อแม่ปล่อยให้ลูกๆ ใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อมที่ย่ำแย่ โดยไม่รับผิดชอบดูแล

==โจวปั๋วหย่า // ผอ. กองสวัสดิการสังคม เทศบาลเมืองเผิงหู ==
พูดคุยเจรจากับพ่อแม่ก่อน หากไม่ได้ผล
ในอนาคตเราก็มีแผนส่งเด็กไปอยู่ในความดูแลของรัฐ

มาตรา 56 หากเด็กสุ่มเสี่ยงตกอยู่ในภาวะวิกฤต ต้องเร่งจัดหาที่พักพิงทันที

ตามกฎหมายคุ้มครองเด็กและเยาวชนของไต้หวัน ระบุว่า หากผู้เยาว์ไม่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างเหมาะสม มีความจำเป็นต้องรักษาพยาบาลฉุกเฉิน ทั้งนี หากถูกทำร้ายร่างกายและจิตใจ ก็อาจเข้าข่ายต้องได้รับการคุ้มครองจัดหาที่พักพิง อย่างไรก็ดี ผู้เชี่ยวชาญชี้ว่า หากผู้ดูแลอื่นอย่างพี่ชายและพี่สาว ยังมีศักยภาพในการเลี้ยงดูน้องๆ ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ประกอบกับเด็กๆ ไม่ได้อยู่ในภาวะอันตรายร้ายแรงถึงชีวิต โดยหลักการแล้ว จะไม่เข้าสู่กระบวนการจัดหาที่พักพิง

องค์กรชี้ ส่งเด็กไปอยู่กับรัฐ=ทำครอบครัวแตกแยก ต้องประเมินให้รอบคอบ

องค์กรสวัสดิการสังคมมองว่า การส่งเด็กไปอยู่ในความดูแลของรัฐ เทียบเท่ากับการทำให้สมาชิกในครอบครัวต้องแตกแยก จึงถือเป็นทางเลือกสุดท้าย และอาจไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุดเสมอไป นักสังคมสงเคราะห์และกองสาธารณสุข ควรลงพื้นที่เยี่ยมเยียน และประเมินสถานการณ์อย่างรอบคอบ หากผู้ปกครองไม่ให้ความร่วมมือ ก็ควรประสานขอความช่วยเหลือจากตำรวจ